Proloog

Stage 1

Stage 2

Stage 3

Stage 4

Stage 5

Stage 6

Hermida legt uit

Stage 7

We zijn in Stellenbosch in Guesthause the Beatiful South terrecht gekomen, leek mij in het boekje een van de mooiere verblijven tegen een mooie prijs. Dicht bij het centrum en gelegen bij de Universiteit van Stellenbosch.  Het probleem is echter dat Stellenbosch niet al te heel groot is en de universiteit overal zit. Gelukkig zagen we 1 bord met daarop de naam van de Guesthouse. Toen we de wijk in reden hebben we wel moeten zoeken naar de straat want het blijkt dat ze in Africa ook maar echt 1 bord mogen plaatsen epr Guesthouse, B+B etc.

Toch relatief snel kunnen vinden in de kleine straatjes. Het is een nette buurd en inderdaad het zat dicht bij de hoofdgebouwen van de Universiteit.

Er was nog ruimte dus direct besloten om te blijven top locatie, Niet al te luze kamer maar alles is heel heel erg netjes en mooi en een groot zwembad in de Tuin.

Het was al laat en dus snel gaan eten in het Centrum, Stellenbosch is een stadje waar je zelfs  s'avonds gewoon makkelijk en zonder problemen over straat kan lopen dus lopend naar het Centrum om 1 van de 65 eet gelegenheden te bezoeken. De kaart hebben we neit nodig wij gaan direct naar JAVA.  Hier hebben ze heerlijk eten tegen een hele mooie prijs en zenden ze ook vaak sport uit zoals de Cape Epic.

En ja hoor om 8 uur precies Absa Cape Epic Stage 7. Die hebben we zeker nog niet gezien :-)

Die avond niet al te laat gemaakt, voelde dat het steeds erger ging met mij.

De volgende ochtend wederom om 5:00 wakker, Dit keer lukte het mij echter om het tot 7:00 vol te houden echter voelde ik mij zwaar ziek, verkouden, warm koud, etc. etc. en zo als mijn lichaam voelde zo zou het na de zwaarste etape van de Cape Epic moeten voelen. Maar het voelde zelfs tig keer erger dan de na de finsishes van alle dagen bij elkaar opgeteld. Niet best dus. kracht voor.

Aan tafel zitten een paar Engelse die een cursus doen voor Park Ranger hier in afrika en ze hebben tijdens de 6 maanden durende cursus 10 dagen vrij, waarin ze besloten hadden om naar Kaap stad te gaan en Stellenbosch.  Deze zorgen voor gewildige verhalen over de dieren en dingen zie ze doen in het parc waar ze de training volgen.  Zij ziet het meest op tegen de cursus Schieten, Het geweer kan ze niet eens optillen laat staan schieren en de benodidge doelen te raken en ze is dan ook druk bezig met push ups om meer kracht in de armen te krijgen. Ze vertellen over de wil wilde Leeuwen giraffen en rino en de slangen die moeten en hoe ze daar verblijven etc.

Adembenemd, echter de tijd begint te dringen en wil hier in Zuid Afrika geen tijd verspillen toch maar snel lekker eten. En naar het centrum, meer had ik geen zin in of zelfs

Maar het ging vandaag 28 graden worden met veel zo'n dus dacht dat het wel goed zou komen.

Eenmaal onderweg bleek dat als ik een stuk had gelopen, ik toch even moest gaan zitten om bij te komen.

Maar dat levert dan ook mooie foto's op.  Als john een winkel in liep dan kon ik lekker buiten in het zonnetje zitten opwarmen want ik had het koud.

Hier heb ik erg lang kunnen zitten. terwijl john de lokale kraamjes bezocht.  Ook de Ouders van Danny kwamen we hier toevallig weer tegen. Wat een geweldige mensen zijn dat toch, ze vliegen Dinsdag avond naar huis.

Nadat john klaar was zijn we weer terug gelopen naar de Guesthouse, maar niet voordat we even een supermarkt zijn binnen gelopen om wat eten en drinken in te slaan. Een heerlijke verse fruit bak  zo'n 500 gram voor maar 280 ZAR. (€2,80) en Venco dropjes 100gram voor  ook 280ZAR (€2,80). Huh?

De dropjes waren aangenaam voor mijn keel, daarin tegen was de fruit met ananas, druiven, meloen en nog iets overheerlijk was. En de Coca Cola ja dat gaat er altijd wel in.

Ik ben vervolgens gaan slapen bij het Zwembad in de zon met mijn hoofd in de shaduw om een beetje bij te kleuren van mijn permanente fiets pakje  

s' Avonds weer uit eten (ja dat is heel normaal hier) bij Die Dros, dit blijkt een heel keten te zijn zoals wij ook de MC Donalds kennen en waar de 500 gram steak standaard is. Echter kiezen we nu voor de veel kleinere 300gram Sirlion steaks. Wederom heerlijk.

Het slapen heeft mij goed gedaan en we zijn zelfs nog een kroeg in gedoken op op de laatste avond in Zuid Afrika te prosten.

De volgende dag staan we weer open praten wederom met de Engelse en doen nog wat laatste zaken in de Guesthouse die ik overigens echt iedereen aanraad om te bezoeken als ze in Zuid Afrika zijn Top gastvrijheid. Onze laatste was is zelfs daar nog even gedaan, zodat het meeste fris weer naar huis meekan.

Vervolgens zijn we ricting Cape Town gereden om de Tafel Berg te bezoeken.  Voor ons geen uitdaging meer maar toch besluiten we om de Gondel te pakken, want 1 uut en 15 minuten naar boven lopen tja op de fiets misschien :-)

Een Dassie . Veel vandeze beestje bevinden zich boven op deTafelberg.

Toch nog wat klimmen en dalen hier en daar.

Maar veel Flora en Fauna.

En mooie plaatjes met de wolken die alleen rond tafelberg hangen en een enorme wind.

Hierna was mijn toestel leeg.

We zijn toen nog naar een enrom winkel centrum gereden aan de N1 en daarna direct naar het vliegveld om dat we om 17:15 onze auto moesten inleveren en moesten inchecken etc.

Het zit erop..................

Onze Kamer at Night. Het zijn Oude Slave huisjes.

Maandag morgen wordt ik wakker ofdat ik een ton wijn op heb echter gisteren netjes aan de cola gebleven. Ik heb ook geen oog dicht gedaan. Ik denk dat alle stress er nu uit gaat komen die ik de afgelopen maand heb opgebouwd. Ondanks dat het niet aan mijn benen ligt doet mijn keel en mijn hoofd pijn.

Het feest was geweldig, super lekker eten en hartsikke gezellig moeten we vaker doen zeg ik dan altijd. Echter wel een duur feestje.

We verblijven in het Spier Hotel een of ander 5 sterren paleis dat John geboekt heeft via de Cape Epic organisatie mij prima echter allemaal net iets te luxe voor mij, geef mij mijn tent en mijn matras je maar, daar heb ik de afgelopen week beter op geslapen.  Ben ook alweer om 4:45 wakker geworden denk niet dat ik nu al kan gaan eten :-), dan nog maar een keer omdraaien en proberen te slapen.

Om 6:00 hou ik het echt voor gezien, dan maar lang douchen of in het bad gaan liggen, heb er ten slotte toch voor betaald. Het bad gaat het worden, ik hou het voor mij doens lang vol, wel 30 minuten! John was inmiddels ook wakker en gezien mijn opkomende vermoede dat ik goed ziek ga worden, besluiten we maar om de fietsen alvast goed in te pakken en de koffers te organiseren. Om 11:00 uiterlijk 12:00 moeten we er hier uit.

Ergens tussen 8:00 9:00 gaan we eten, Het stikt hier van de Prof rijders en mensen van de Cape Epic organisatie, Bulls teams Stefan zie ik zitten.

Net Center parcs hier. Echter een triest verhaal wat erachter zit maar dat zie je van binnen ook wel. Tevens elke 4 kamers hebben 1 prive zwembad en er is ook een groot zwem, Spa, Sauna en ga maar zo door.

Kamer overdag.

Om 11:00 besluiten we om naar de Cheeta's te gaan kijken (ook op het parc) Je kon ze tegen betaling van 10 euro extra zelfs gaan aaien in het hok. Ach ja hoeft van mij niet zo, zijn wel mooie beesten om te zien en zeker van zo dicht bij heel bijzonder. Er zitten er in Spiers een heleboel en ze hebben heel veel ruimte. Maar jagen en rennen doen ze niet.

We komen nog wat andere wilde dieren tegen die gelukkig wel goed afgeschermd zijn. Want je wet maar nooit hoe erg ze zijn.

Toevallig komen we ook No 2 nederlanders tegen waarna we met zijn zessen zijn gaan eten en drinken in het Picknick Parc ook onderdeel van Spiers. 

Hierna zijn John en ik Een segway gaan huren voor een langerit van zo'n 2 uur door het gebied van Spiers we kregen uitleg over de periode van de slaven en een mooie omgeving voorgeschoteld.

In het begin moesten we even oefenen op de baan, waarna zonder dat we een pion hadden geraakt al snel het parcour op konden gaan.

Standaar staat die in een veilige modus zodat beginners er eenvoudig mee over weg kunnen en deze neit te snel gaan. Maar onze gids had in de gaten dat wij het wel erg soepel deden en besloot al na enkele honderd meters de beginners mode uit te zetten. Tjee wat reageert dat ding vel :-)

super ervaring dit... Als je de kans krijgt zeker doen.

Video van de tocht komt later.

Na afloop hadden we nog een wijn proeverij. Terwijl ik normaal niet drink toch maar de 5 glaasjes op onze gids mocht ons schijnbaar graag want na dat die even met de bar juffrouw had gesproken viel het mij op dat onze glazen vol gingen en die van de andere proevers maar een bodempje hadden.  Het probleem was echter dat we maar 15 minuten hadden omdat onze huur auto geleverd zou worden om 16:30 bij de ingang van het hotel.

Ik heb dus 5 volle glazen wijn op in minder dan 15 minuten en nog niet gegeten en toen moesten  we nog naar Stellenbosch rijden om een Lodge of B+B te gaan zoeken.

Toen de auto geleverd werd viel het mij op dat de band achter slap was, er bleek een spijker in te zitten de mensen van Avis hebben toen ook nog onze band verwisseld.

Dit ging stukken sneller als de dag dat ik mijn binnenband moest verwisselen tijdens de Cape Epic.

Op naar de Stellenbosch.

End we are in. Vandaag gereden of alles er vanaf hing, john bleef goed volgen en ik heb het gas ook opengedraaid. Resultaat 58ste plek bij de mannen en 73ste overal. En het meest belangrijkste de medaile is binnen.

Eind resultaat van deze week 83ste bij de mannen.

Danny Bens en Erno van Dongen zijn ondanks alles gefinished.

Geert Swinkels en J. zijn ook binnen.

Nu ga ik heel erg dronken worden erg veel eten. En nog een paar dagen genieten van Zuid Afrika voordat we helaas weer terug moeten naar Nederland.

Vandaag de koningingen etape van de cape maar 125km maar wel 2700 hoogtemeters. In het begin heb ik john wat rustig aan laten doen, mar al snel merkte ik dat het weer lekker met hem ging. Wederom had hij rond de 50km een dipje, maar heb hem lekker laten fietsen en ben zelf alle klimmen voorop gereden, waardoor dit denk ook gemotiveerd is geraakt om zelf ook harder te rijden. Op deze stukken kon ik hem niet echt helpen dus ook weinig gedaan.

Rond de 80km heb ik hem wat meer kunnen helpen waardoor we nog sneller alle klimmen boven kwamen en redelijk wat mensen inhaalde en dat smaakte john zeker naar meer. Vooral omdat we nu al super singeltrails kregen zowel naar boven maar nog meer naar beneden. Bij de 100km bleek de achterbrug van John los te zitten deze hebben we toch maar even vast gezet.

En toen kwam Oak Valley veen oase voor de echte mountainbikers alleen maar singeltrails en nog meer uitdagingen we gingen er beiden volldig en op en de laatste 20km hebben alleen maar met een  om ons gezicht gehad. Nu vergeet je alle pijn en je gedachten en kun je je helemaal uitleven.

Op de finish stond omroep brabant ons op te wachten en hebben we wederom een interviewtje gegeven.

Zo nu rusten en genieten van onze overwinning morgen de laatste etape. Die we niet moeten onderschatten ook al is er niet veel te winnen we kunnen wel veel verliezen.

Resultaat 73ste bij de mannen.

Nog een mooie foto reportage op de site van het AD.

Het was een lange etape en in tegenstelling tot eerder bericht hebben we het lekker gedaan. John voelt zich weer beter waardoor ik lekker op ohn kop kon rijden heb over de relatief vlakke etape erg veel op kop gereden, maar mijn benen bleven goed voelen. De eerste 100km waren saai voor Cape Epic Begrippen, met veel asvalt en vlakke stukken. De laatste 45km maakt het echter ruimschoots goed.

Wat een afdalingen. John ligt dit ook zeer goed en al snel haalde we enorm veel mensen in naar beneden, we gingen als de brandweer.

Heerlijk als je armen moe worden van de rotsen en tracks.

We zijn dan ook een mooie plek binnen gekomen en hebben veel tijd goed gemaakt op de andere rijders waardoor we wederom geklommen zijn.

73ste plek bij de mannen.

Helaas Helaas we liggen eruit. Na een mooie start en bijna geheel de rit voorop gereden te hebben en we bijna bij de finish waren is mijn barend afgebroken waardoor we niet meer verder konden fietsen. De organisatie heeft of ons opgehaald. Echt @#R$*#(QER( dit......

Nu kunnen we morgen niet meer starten en alleen maar toe kijken

De dagelijkse routine tijdens de cape is vrijwel elke dag hetzelfde:

• Opstaan om 5 uur.
• Ontbijt
• Camelbag vullen
• Fiets halen
• Tanden poetsen
• Optioneel tas inleveren
• na de start gaanFietsen, fietsen fietsen fietsen fietsen.....
• Aankomst ( als het goed is natuurlijk )
• Fiets inleveren voor schoonmaak
• Eten.
• Relaxen en rusten,Eten en drinken
• masage
• Fiets controleren en smeren.
• Bidons vullen en inleveren voor 2de waterpoint en finish
• Avond eten
• Slapen

En bovenstaande gaat vrijwel automatisch. Vandaar dat mijn interne klok mij ook al om 5 uur wekte deze morgen.
Terwijl ik echt mag uitslapen tot zeker 8 uur.
Ik moet mijn fiets nog wel helemaal doen. Vooral mijn band zie ik tegenop. Zou het lukken....

Mijn benen voelen weer goed deze morgen alleen na dag 1 de tijd rit had ik wat moeite tijdens de start.

Vandaag is niet echt mijn ding. Te kort met maar 32 km. De hoogte meters liegen erg er niet minder om... 800 hm

Maar een rust dag is altijd welkom, dus ga het rustig aan doen :)

Om 12:01 starten we. Direct na de profs dus niemand om ons op te richten en alleen snellere mensen achter ons.

De tijdrit hebben we relatief zoals beloofd langzaam gereden. Al vrijsnel werden we ingehaald omdat john ook echt niet voorruit kwam. Gelukkig haalde wij de mannen weer in op ongeveer de eerste klim die er was waardoor ik denk dat John ook weer moet kreeg. Maar al niet veel later werden we wederom ingehaald door andere rijders.  Zeker 10 Teams zijn ons gepaseerd, maar dat geeft niet zoveel morgen.  Sommige klimmen waren echt neit te doen wat een percentage en los zand, gelukkig is het niet al te warm.

Helaas was de route ook stukken minder mooi dan afgelopen jaar, toen zat er een geweldige singel track downhill in op het laatst. Nu was die maar saai dingeltrack. Geen leuke uitdagende afdalingen niets.

S'avonds ben ik met john naar het centrum gegaan om een 500 gram Steak te gaan eten, ik dacht dat dit hem wel goed zou doen.

Resultaat 104 plek bij de mannen, meeste grappige was dat 102,103 en 104 nederlanders stonden. 103 stonden Erno en danny met 45 seconden verschil met ons. Misschien gaan we wel teveel met elkaar om :-)

De lucht stond in brand en we morchte beginnen met een relatief zware klim.

Bij de start zitten we voorin we fietsen zelfs met de beste mee in de slam is het niet lang. Met snelheden van boven de 50 km per uur zijn er zo bij de klim. Helaas lopen er te veel mensen waardoor ik ook moet gaan lopen. Damned, daar heb ik een hekel aan. Veel mensen paseren mij naar boven, misschien toch leren om de lopen op mijn fiets schoenen. Boven aan de 500 meter hoge berg staat john op mij te wachten. Waarna we snel verdet gaan en lekker fietsen we zitten goed. Na 50 km merk ik dat john het weer lastig krijgt het klimmen gaat weer langzaam, maar dit maakt hij goed in de afdalingen. Bij 60 km moeten we weer een stuk lopen over een droge waterbed met grote losse stenen.
De route is uitdagend met veel kilometer lange paden met stenen en zand bunkers. Maar ik  kom er relatief makkelijk doorheen. John is aan het vechten maar ik kan hem hem hier niet helpen het is enorm concentreren.

Ik heb mijn banden al drie keer horen loog lopen en 1 wil mijn voorband al niet goed meer dicht.

Nu voel ik mijn voeten echt branden.

Een riviertje net voor de pauze doet wonderen voor even.

Na de pauze komt john echt niet meer voorruit. En ik moet helaas in mij eigen tempo gaan fietsen.

De laatste zware klim fiets ik makkelijk naar boven. In de korte afdaling gaat het mis mijn  achterband loopt helemaal leeg.

We krijgen hem niet opgepompt en een binnen band is de enige optie. Echter krijgen we de ventiel niet meer los. We staan 7 km van de pauze. Na heel veel gerotzooi lukt het om de ventiel door de velg te drukken.

Dit heeft ons meer dan 30 minuten gekost.

Snel stappen we op. Om te te gaan dalen. John ging als de wind na deze ongeplande pauze. En had zelfs even moeite om hem bij te houden. De pauze was kort deze keer en snel gingen we verder waarbij we onderweg  weer zeker tig mensen inhaalde.

De laatste afdalingen over asvalt en grind vlogen we.

Om vervolgens nog een paar korte klimmen te overbruggen.

Eind resultaat 7 uur en 34 minuten. En heel erg laag. We staan nu 108 ste bij de mannen.

Stage 2 zijn we langzaam begonnen. de 105 km zou beginnen met een pittige klim van 1000hm. Al vroeg haalde we een team bulls in. alvorens we op het stijle gedeelde van de klim begonnen.

Helaas waren er al meerdere mensen die liepen waardoor het niet snel ging. Na een paar honderd meter lopen moesten kon iedereen weer fietsen waardoor het een stuk sneller ging. Heb een heel eind langzaam kunnen fietsen. na 1uur en 45 minuten stonden we eindelijk boven. veel tijd om te genieten was er niet.

Al snel was het erg warm, het is zeker 41 graden geworden. En john kwam niet meer vooruit op dat moment. wel een erg mooie omgeving maar bloed en bloed heet. De terug weg was over hetzelfde pad als de heen weg. Halverwegen valt er iemand voor mij vol over de rand uit mijn zicht. Ik zie hem 2 meter beneden in de bosjes hangen. Met de moeite hebben we hem eruit gekregen.

Vervolgens weer snel naar beneden. Waar we Danny en erno weer tegenkwamen .

Morgen verslag over Stage 3.