Onze Kamer at Night. Het zijn Oude Slave huisjes.

Maandag morgen wordt ik wakker ofdat ik een ton wijn op heb echter gisteren netjes aan de cola gebleven. Ik heb ook geen oog dicht gedaan. Ik denk dat alle stress er nu uit gaat komen die ik de afgelopen maand heb opgebouwd. Ondanks dat het niet aan mijn benen ligt doet mijn keel en mijn hoofd pijn.

Het feest was geweldig, super lekker eten en hartsikke gezellig moeten we vaker doen zeg ik dan altijd. Echter wel een duur feestje.

We verblijven in het Spier Hotel een of ander 5 sterren paleis dat John geboekt heeft via de Cape Epic organisatie mij prima echter allemaal net iets te luxe voor mij, geef mij mijn tent en mijn matras je maar, daar heb ik de afgelopen week beter op geslapen.  Ben ook alweer om 4:45 wakker geworden denk niet dat ik nu al kan gaan eten :-), dan nog maar een keer omdraaien en proberen te slapen.

Om 6:00 hou ik het echt voor gezien, dan maar lang douchen of in het bad gaan liggen, heb er ten slotte toch voor betaald. Het bad gaat het worden, ik hou het voor mij doens lang vol, wel 30 minuten! John was inmiddels ook wakker en gezien mijn opkomende vermoede dat ik goed ziek ga worden, besluiten we maar om de fietsen alvast goed in te pakken en de koffers te organiseren. Om 11:00 uiterlijk 12:00 moeten we er hier uit.

Ergens tussen 8:00 9:00 gaan we eten, Het stikt hier van de Prof rijders en mensen van de Cape Epic organisatie, Bulls teams Stefan zie ik zitten.

Net Center parcs hier. Echter een triest verhaal wat erachter zit maar dat zie je van binnen ook wel. Tevens elke 4 kamers hebben 1 prive zwembad en er is ook een groot zwem, Spa, Sauna en ga maar zo door.

Kamer overdag.

Om 11:00 besluiten we om naar de Cheeta's te gaan kijken (ook op het parc) Je kon ze tegen betaling van 10 euro extra zelfs gaan aaien in het hok. Ach ja hoeft van mij niet zo, zijn wel mooie beesten om te zien en zeker van zo dicht bij heel bijzonder. Er zitten er in Spiers een heleboel en ze hebben heel veel ruimte. Maar jagen en rennen doen ze niet.

We komen nog wat andere wilde dieren tegen die gelukkig wel goed afgeschermd zijn. Want je wet maar nooit hoe erg ze zijn.

Toevallig komen we ook No 2 nederlanders tegen waarna we met zijn zessen zijn gaan eten en drinken in het Picknick Parc ook onderdeel van Spiers. 

Hierna zijn John en ik Een segway gaan huren voor een langerit van zo'n 2 uur door het gebied van Spiers we kregen uitleg over de periode van de slaven en een mooie omgeving voorgeschoteld.

In het begin moesten we even oefenen op de baan, waarna zonder dat we een pion hadden geraakt al snel het parcour op konden gaan.

Standaar staat die in een veilige modus zodat beginners er eenvoudig mee over weg kunnen en deze neit te snel gaan. Maar onze gids had in de gaten dat wij het wel erg soepel deden en besloot al na enkele honderd meters de beginners mode uit te zetten. Tjee wat reageert dat ding vel :-)

super ervaring dit... Als je de kans krijgt zeker doen.

Video van de tocht komt later.

Na afloop hadden we nog een wijn proeverij. Terwijl ik normaal niet drink toch maar de 5 glaasjes op onze gids mocht ons schijnbaar graag want na dat die even met de bar juffrouw had gesproken viel het mij op dat onze glazen vol gingen en die van de andere proevers maar een bodempje hadden.  Het probleem was echter dat we maar 15 minuten hadden omdat onze huur auto geleverd zou worden om 16:30 bij de ingang van het hotel.

Ik heb dus 5 volle glazen wijn op in minder dan 15 minuten en nog niet gegeten en toen moesten  we nog naar Stellenbosch rijden om een Lodge of B+B te gaan zoeken.

Toen de auto geleverd werd viel het mij op dat de band achter slap was, er bleek een spijker in te zitten de mensen van Avis hebben toen ook nog onze band verwisseld.

Dit ging stukken sneller als de dag dat ik mijn binnenband moest verwisselen tijdens de Cape Epic.

Op naar de Stellenbosch.

End we are in. Vandaag gereden of alles er vanaf hing, john bleef goed volgen en ik heb het gas ook opengedraaid. Resultaat 58ste plek bij de mannen en 73ste overal. En het meest belangrijkste de medaile is binnen.

Eind resultaat van deze week 83ste bij de mannen.

Danny Bens en Erno van Dongen zijn ondanks alles gefinished.

Geert Swinkels en J. zijn ook binnen.

Nu ga ik heel erg dronken worden erg veel eten. En nog een paar dagen genieten van Zuid Afrika voordat we helaas weer terug moeten naar Nederland.

Vandaag de koningingen etape van de cape maar 125km maar wel 2700 hoogtemeters. In het begin heb ik john wat rustig aan laten doen, mar al snel merkte ik dat het weer lekker met hem ging. Wederom had hij rond de 50km een dipje, maar heb hem lekker laten fietsen en ben zelf alle klimmen voorop gereden, waardoor dit denk ook gemotiveerd is geraakt om zelf ook harder te rijden. Op deze stukken kon ik hem niet echt helpen dus ook weinig gedaan.

Rond de 80km heb ik hem wat meer kunnen helpen waardoor we nog sneller alle klimmen boven kwamen en redelijk wat mensen inhaalde en dat smaakte john zeker naar meer. Vooral omdat we nu al super singeltrails kregen zowel naar boven maar nog meer naar beneden. Bij de 100km bleek de achterbrug van John los te zitten deze hebben we toch maar even vast gezet.

En toen kwam Oak Valley veen oase voor de echte mountainbikers alleen maar singeltrails en nog meer uitdagingen we gingen er beiden volldig en op en de laatste 20km hebben alleen maar met een  om ons gezicht gehad. Nu vergeet je alle pijn en je gedachten en kun je je helemaal uitleven.

Op de finish stond omroep brabant ons op te wachten en hebben we wederom een interviewtje gegeven.

Zo nu rusten en genieten van onze overwinning morgen de laatste etape. Die we niet moeten onderschatten ook al is er niet veel te winnen we kunnen wel veel verliezen.

Resultaat 73ste bij de mannen.

Nog een mooie foto reportage op de site van het AD.

Het was een lange etape en in tegenstelling tot eerder bericht hebben we het lekker gedaan. John voelt zich weer beter waardoor ik lekker op ohn kop kon rijden heb over de relatief vlakke etape erg veel op kop gereden, maar mijn benen bleven goed voelen. De eerste 100km waren saai voor Cape Epic Begrippen, met veel asvalt en vlakke stukken. De laatste 45km maakt het echter ruimschoots goed.

Wat een afdalingen. John ligt dit ook zeer goed en al snel haalde we enorm veel mensen in naar beneden, we gingen als de brandweer.

Heerlijk als je armen moe worden van de rotsen en tracks.

We zijn dan ook een mooie plek binnen gekomen en hebben veel tijd goed gemaakt op de andere rijders waardoor we wederom geklommen zijn.

73ste plek bij de mannen.

Helaas Helaas we liggen eruit. Na een mooie start en bijna geheel de rit voorop gereden te hebben en we bijna bij de finish waren is mijn barend afgebroken waardoor we niet meer verder konden fietsen. De organisatie heeft of ons opgehaald. Echt @#R$*#(QER( dit......

Nu kunnen we morgen niet meer starten en alleen maar toe kijken

De dagelijkse routine tijdens de cape is vrijwel elke dag hetzelfde:

• Opstaan om 5 uur.
• Ontbijt
• Camelbag vullen
• Fiets halen
• Tanden poetsen
• Optioneel tas inleveren
• na de start gaanFietsen, fietsen fietsen fietsen fietsen.....
• Aankomst ( als het goed is natuurlijk )
• Fiets inleveren voor schoonmaak
• Eten.
• Relaxen en rusten,Eten en drinken
• masage
• Fiets controleren en smeren.
• Bidons vullen en inleveren voor 2de waterpoint en finish
• Avond eten
• Slapen

En bovenstaande gaat vrijwel automatisch. Vandaar dat mijn interne klok mij ook al om 5 uur wekte deze morgen.
Terwijl ik echt mag uitslapen tot zeker 8 uur.
Ik moet mijn fiets nog wel helemaal doen. Vooral mijn band zie ik tegenop. Zou het lukken....

Mijn benen voelen weer goed deze morgen alleen na dag 1 de tijd rit had ik wat moeite tijdens de start.

Vandaag is niet echt mijn ding. Te kort met maar 32 km. De hoogte meters liegen erg er niet minder om... 800 hm

Maar een rust dag is altijd welkom, dus ga het rustig aan doen :)

Om 12:01 starten we. Direct na de profs dus niemand om ons op te richten en alleen snellere mensen achter ons.

De tijdrit hebben we relatief zoals beloofd langzaam gereden. Al vrijsnel werden we ingehaald omdat john ook echt niet voorruit kwam. Gelukkig haalde wij de mannen weer in op ongeveer de eerste klim die er was waardoor ik denk dat John ook weer moet kreeg. Maar al niet veel later werden we wederom ingehaald door andere rijders.  Zeker 10 Teams zijn ons gepaseerd, maar dat geeft niet zoveel morgen.  Sommige klimmen waren echt neit te doen wat een percentage en los zand, gelukkig is het niet al te warm.

Helaas was de route ook stukken minder mooi dan afgelopen jaar, toen zat er een geweldige singel track downhill in op het laatst. Nu was die maar saai dingeltrack. Geen leuke uitdagende afdalingen niets.

S'avonds ben ik met john naar het centrum gegaan om een 500 gram Steak te gaan eten, ik dacht dat dit hem wel goed zou doen.

Resultaat 104 plek bij de mannen, meeste grappige was dat 102,103 en 104 nederlanders stonden. 103 stonden Erno en danny met 45 seconden verschil met ons. Misschien gaan we wel teveel met elkaar om :-)

De lucht stond in brand en we morchte beginnen met een relatief zware klim.

Bij de start zitten we voorin we fietsen zelfs met de beste mee in de slam is het niet lang. Met snelheden van boven de 50 km per uur zijn er zo bij de klim. Helaas lopen er te veel mensen waardoor ik ook moet gaan lopen. Damned, daar heb ik een hekel aan. Veel mensen paseren mij naar boven, misschien toch leren om de lopen op mijn fiets schoenen. Boven aan de 500 meter hoge berg staat john op mij te wachten. Waarna we snel verdet gaan en lekker fietsen we zitten goed. Na 50 km merk ik dat john het weer lastig krijgt het klimmen gaat weer langzaam, maar dit maakt hij goed in de afdalingen. Bij 60 km moeten we weer een stuk lopen over een droge waterbed met grote losse stenen.
De route is uitdagend met veel kilometer lange paden met stenen en zand bunkers. Maar ik  kom er relatief makkelijk doorheen. John is aan het vechten maar ik kan hem hem hier niet helpen het is enorm concentreren.

Ik heb mijn banden al drie keer horen loog lopen en 1 wil mijn voorband al niet goed meer dicht.

Nu voel ik mijn voeten echt branden.

Een riviertje net voor de pauze doet wonderen voor even.

Na de pauze komt john echt niet meer voorruit. En ik moet helaas in mij eigen tempo gaan fietsen.

De laatste zware klim fiets ik makkelijk naar boven. In de korte afdaling gaat het mis mijn  achterband loopt helemaal leeg.

We krijgen hem niet opgepompt en een binnen band is de enige optie. Echter krijgen we de ventiel niet meer los. We staan 7 km van de pauze. Na heel veel gerotzooi lukt het om de ventiel door de velg te drukken.

Dit heeft ons meer dan 30 minuten gekost.

Snel stappen we op. Om te te gaan dalen. John ging als de wind na deze ongeplande pauze. En had zelfs even moeite om hem bij te houden. De pauze was kort deze keer en snel gingen we verder waarbij we onderweg  weer zeker tig mensen inhaalde.

De laatste afdalingen over asvalt en grind vlogen we.

Om vervolgens nog een paar korte klimmen te overbruggen.

Eind resultaat 7 uur en 34 minuten. En heel erg laag. We staan nu 108 ste bij de mannen.

Stage 2 zijn we langzaam begonnen. de 105 km zou beginnen met een pittige klim van 1000hm. Al vroeg haalde we een team bulls in. alvorens we op het stijle gedeelde van de klim begonnen.

Helaas waren er al meerdere mensen die liepen waardoor het niet snel ging. Na een paar honderd meter lopen moesten kon iedereen weer fietsen waardoor het een stuk sneller ging. Heb een heel eind langzaam kunnen fietsen. na 1uur en 45 minuten stonden we eindelijk boven. veel tijd om te genieten was er niet.

Al snel was het erg warm, het is zeker 41 graden geworden. En john kwam niet meer vooruit op dat moment. wel een erg mooie omgeving maar bloed en bloed heet. De terug weg was over hetzelfde pad als de heen weg. Halverwegen valt er iemand voor mij vol over de rand uit mijn zicht. Ik zie hem 2 meter beneden in de bosjes hangen. Met de moeite hebben we hem eruit gekregen.

Vervolgens weer snel naar beneden. Waar we Danny en erno weer tegenkwamen .

Morgen verslag over Stage 3.

Sorrie mensen Internet is een drama dit jaar. Kan er ook niet meer met mijn mobiel goeg bij. Daarom hou ik het erg kort.

Proloog ging erg lekker, waarschijnlijk hadden we het voordeel dat we vroeg mochten beginnen en daardoor niet te veel last hadden van de hitte.

John ging er als een speer van door. en ik maar volgen deze korte afstand is niets van mij.  De Single track downhill echter net als john zeker wel deze gingen super. Wat een afmosfeer en mensen langs de kant om je op te zwepen. Om nog beter te presteren. Als we bij de auto staan komen Jeroen Boelen en Bart Brentjens langs gefietst. Jeroen is schijnbaar zwaar onder de indruk zoals die aangeeft tegen Bart.

Na de proloog zijn we naar saronsberg gereden voor de komende 3 dagen.

Plaats 77 en 100 overal. 

Stage 1

vroeg opstaan om 5 uur al eten en dan nog even snel fiets halen en naar de start. Het is druk in startvak B. En we staan naast Tjeerd. De spanning gaat omhoog en het start shot gaat, en we zijn weg voor de eerste echte etape.

En wat voor een...

In de eerste 50km super klimmen en afdalingen zoals we nog niet hebben gezien ook niet vorig jaar. Stijl, los, zwaar etc. etc.

John is er weer vandoor ofdat ik hem onder shot heb gezet. En dit houdt die lang vol ook al voelde hij zich niet zo goed vorige week.

De afdalingen zijn door het vele stof niet te overzien en er vallen om ons heen overal mensen. wij blijven zitten en rijden erg voorin en halen veel mensen in. Zelfs Bart Brentjens en Jeroen Boelen.

Maar ja dat is niet eerlijk aangezien die met stukken staan. 10 minuten later komen ze alweer voorbij.  We paseren veel Nederlanders dat geeft een kick en merken dat we voorin rijden. 

En ondertussen moet ik mijn best doen om mijn gedachten erbij te houden niet makkelijk vandaag, maar op dit parcour moet ik het echt wel. Ik vloek het zelfs een aantal keren uit om mij hoofd weer in orde te krijgen. Te stijlen klimmen motiveren mij nog niet echt.

Pas na 45 50 km krijg ik er zin in en merk helaas dat John het nu zwaar krijgt heel zwaar. hij komt hellingen nog maar lastig boven naar beneden gaat het wel. Gelukkig zijn de laatst 26km relatief vlak :-) Niet echt dus. Het klimt langzaam maar de paden zijn breed waardoor ik john goed kan helpen door hem uit te wind te houden.

Morgen de volgende etape, hopelijk gaat het stuk beter.

Toch plaats 87 bij de mannen vandaag weet nog nog niet wat het eind resultaat is.

JAG foundation

Vandaag zijn we vroeg naar kaap stad waterfront gefietst. Om de laatste inkopen te doen en al wat rond te kijken. We moesten nog een auto regelen om zondag vanaf de proloog naar saronsberg te rijden.
Jag stond er ook en we hebben de oprichster elena gesproken.  We moesten ons echter haasten om nog om 14:00 lokale tijd op de school in 1 van de townships hadden afgesproken om naar een jag project te gaan kijken.

Na het oppikken van de auto zijn we snel richting de township gereden. De school vinden is echter lastig dan we dachten. Dit zijn niet de beste wijken om verkeerd te rijden.
Na een telefoontje hadden we het alsnog gevonden.

Daar aangekomen was de jeugd al volop aan het fietsen en aan het rugby aan het spelen. We hebben ons helemaal laten voorlichten en met de kinderen gesproken. Enorm indrukwekkend om de verhalen over de buurt en de mensen te horen. En erg goed om te zien wat ze met het geld doen dat iedereen heeft gedoneerd. Deze jeugd hebben dezelfde dromen als elk ander kind als in NL. Ze willen dokter worden of bij de politie en met sport en educatie van JAG krijgen ze die kans. De leraar is wel streng was ze moesten flink wat rondjes fietsen, omdat ze binnen kort aan een wedstrijd gaan deelnemen maar met meer dan 500 kinderen en maar 10 fietsen is het lastig. Ze moeten eerst leren fietsen op het school grasveld  voordat ze de later de weg op mogen.

John en ik hebben ook nog een rondje of 2 mee gefietst.

Daarna zijn we de klas lokalen gaan bekijken. De fietsen worden in het computer lokaal geplaatst omdat goed afgesloten kan worden. Ik heb mij ook nog met de leraar daar gesproken over hoe ze computer gebruiken.

Ze hebben oa microsoft entartica voor kids en de kinderen leren spelenderwijs de taal lezen en schrijven, rekenen, dieren, landen,lichaam, etc.  Echter is hier ook het probleem dat ze per les van 50 leerlingen ze maar 25 computers hebben.

Het jag programma blijkt goed te werken, want veel oud leerlingen zijn nu begeleiders geworden in de township en werken ook weer voor jag. hierdoor willen steeds meer kinderen naar school.

Hopelijk komen ze ooit nog buiten een township en krijgen ze een goede toekomst en gaan ze niet aan de drank, drugs of komen ze in een van de 14 gangs die kaapstad kent.

We waren alle 4 stil op de terugweg van de indrukken die we zojuist hadden opgedaan.

En reden weer naar waterfront voor de cape epic world party. Waar we de rest van de avond  met veel deelnemers gezellig hebben gegeten en gedronken.

Wat een contrast......

 Zware fietsen. Als ze later overstappen op carbon dan weten ze niet wat ze meemaken :-)

John met de Kinderen.

Geert swinkels en Johan.

Ze gebruiken ook Windows met enclopedia for Kids in het engels en zuid afrikaans wel CRT Schermen en een netwerk.